మనోకాంక్ష

రావాలని ఎంతో ఉంది
కన్నుల పండువగా
కావ్య గానం చేస్తూన్న
నవీన కవయిత్రుల
ఓంకార కలరవాలు
కుహుకూజితాలే కాదు
కాళ రాత్రుల్లో పొంచి
ఉన్న నర మృగాలను
ఘీంకారనాదం నినదిస్తూ
తృష్ణతో, ఉష్ఠ్రం లా పైబడ్డ
నికృష్టుల వృషణాలు
కర్తరీకృతుల జేసి, నిర్వీర్య,
నియమశూన్యులను
వీతవీర్యులను చేయగల
సాటిలేని నేటి మేటి
వీర వనితలను పలకరించాలని
పరిగెడుతున్న జీవనధారలో
ఒక క్షణం సమాజ స్పృహతో
కవిత్వానికి నియమించిన
చిన్నారులనుండి, అసమాన
అనసూయ మాత వరకూ
గగన సుమాలను, గరళకంఠుని
మెడలోని నాగమణిని సరళంగా
ధరించే జంగమ దేవుని అర్థాంగిని
ఒసగే ధైర్య, స్థైర్య, ధృతి, స్మృతి,
స్ఫూర్తి అందరికీ కలగాలని
అభినందనలనందిస్తూ
ఈసారికి ఇలా ముగిస్తున్నాను!