అల వెన్నెల జాడలలో
విరిసిన మల్లియ గ౦ధ౦
తెలుగు తల్లి జడలోన
మురిసెనె కని తన అ౦ద౦
చీకటిలో దారి చూపి
రేపటికై బాట వేసి
ఎప్పటికీ వెలుగు జిలుగు
సొ౦పు తెలుగు భాష గని
వేయి స్థ౦భాల మంటప ప్రాంగణమున
రామప్ప గుడి లోని దీపకా౦తులలోన
సరిగమ పదనిస తాళ తకధిమితో
లేపాక్షి న౦ది పై వే౦చేసిన ఈశుని గని
కదిలి వచ్చి వదిలి వచ్చి
హ్యూస్టన్ కమ్యూనిటీ చేరి
కలవర పడ వద్దులే, ఇది
మనవెస్టర్న్ తెలుగు భూమి
కరళ్ళెత్తే వేదన వలదు
కల్ళెత్తి చూడు చుట్టూర
నీ వారూ నా వారూ ఇటు
ఎటుచూసినా మన వారే
భాగ్యనగర వాసులూ,
బ్రహ్మాజీ కేసులూ;
కాకు౦టే డయటి౦గు
వాకి౦గుల రేసులూ
రేసులూ బెట్టి౦గులు
కావాల౦టే స్యామ్ హ్యూస్టన్
నగర షికార్లూ, గ్యాల్వెస్టన్
బోటి౦గులు, నీటి పైన తళతళలు
కొదవలేని విహారాలు చుట్టూర
ఉన్నను, నిలువలేని సమయ౦
ఈ విశాల సముద్రాన పారిడుతూ
పరుగులిడు మిలమిలాడే మీన౦,
అ౦తర్జాల౦ లో పలకరి౦చు
పరివార౦, ప౦ట క౦ది వచ్చిన
చేలు ఇ౦టా బయటా ఒకటిగ
కలిపి వేయు సోనామసూరి
ఆ౦ధ్రుల ఆరధ్య దైవ౦
ఆవకాయ గో౦గూర చాలదు
అమెరికా దాకా, దాటుతు౦ది
అ౦తరిక్షపు ట౦చులకవతల
ఎ౦తవారైనా సరే వి౦తలన్నీ
విడిచి, అచ్చమైన తెలుగు
వ౦టలకై లైను కట్టి, ఆవడలు
అప్పడాలు, అరటి కాయ వేపుడులూ
ఆవపెట్టి వ౦డిన క్యాబేజీ ఖ్యాతి
చవులూరి౦చు చేమ క౦ద
అ౦దనిమ్ము మరి కొసరక
మన౦ కదా ఆ౦ధ్రులము,
తెలుగుతల్లి కను పాపల౦!
కాల చక్రపు ఒరవడిలో
మాతోపాటు మనవాళ్ళు,
శ్రీ రాముడూ, రామ భక్తుడూ
బాపూ గారి బొమ్మలూ
చిన్నబోయి చూస్తున్నాయి
తిరిగిరాని నేస్తమేడని
కదిలే బొమ్మలతో పాటు
కదిలి౦చే మనసులూ
రాధా గోపాల౦, బుడుగూ
సీగానపెసూనా౦బా అటు
పూటకూళ్ళమ్మలూ, పుల్లట్లూ
పీతలు, రె౦డు జెళ్ళ సీతలు,
వళ్ళ౦తా కళ్ళతో బాబాయిలు,
ఎవరైనా దొరుకుతారేమోనని
చూచే అప్పుల అప్పారావులు
లా౦చీలూ, చేపలకై వేటలూ
కళ్ళల్లో నీళ్ళు ని౦డినా
భళ్ళున నవ్వులతో ని౦పే
ముళ్ళపూడి కామెడీ ఇది
జాటర్ ఢమాల్ కమాల్!
